(1475 S. K. m. 13, 14, 17)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, fazla çalışma yıllık ücretli izin parası ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davalı savunmasında, davacının Ocak 1991 ayının 2, 3 ve 4. günleri, işe devam etmediği için iş aktinin feshedildiğini ileri sürmüştür. Şu halde, olay ve deliller bu açıdan değerlendirilerek, sonuca varılmalıdır. Gerek davacı ve gerekse davalı tanıkların beyanlarından ise, davacının sadece Ocak ayının 3. günü işe devam etmediği anlaşılmaktadır. Davalı 2. ve 4. günlerde işe devam etmediğini, ispat etmiş değildir. Böyle olunca, işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına, 2 gün gelmemek koşulu gerçekleşmemiş olmaktadır. Bunun sonucu olarak da davacı ihbar ve kıdem tazminatına hak kazanır. Mahkemece iddia ve savunma dışına çıkılarak, yazılı şekilde ihbar ve kidem tazminatı isteklerinin reddine karar verilmiş olması doğru değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerden BOZULMASINA, 4.2.1992 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy