(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı ile teminde güçlük zammı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - 4/10195 sayılı Kararnameye tabi personel işçi niteliğinde sayılmaz. Davacı, 4/10195 sayılı Kararnameye tabi olarak çalıştığı sürede işçi sayılamayacağına ve T.C. Emekli Sandığı Kanununa da tabi olmadığına göre, sözü edilen Kararnameye tabi olarak çalıştığı süre, 1475 sayılı İş Kanununun 14. maddesinin 4. fıkrası hükmünce, emeklilikte kıdem tazminatı hesabına dahil edilemez. Bu husus gözönüzde tutulmaksızın, anılan sürenin kıdem tazminatına dahil edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.
3 - Teminde güçlük tazminatının müktesep hak teşkil etmeyeceği, gerek 1982, gerekse 1986 yılı yönetmelik ve yönetmelik eki kararlarda açıkça belirtilmiştir. Davacı da tahsil durumu itibariyle % 10 eksiltmeyle yapılan ödemeyi 1986 yılından itibaren emekli olduğu 16.1.1990 tarihine kadar itirazsız kabul edegelmiş ve bu husus iş şartı halini oluşturmuştur. Bu nedenle kazanılmış hak ihlalinden de söz edilemeyeceğinden temindeki güçlük tazminatına karar verilmiş olması doğru değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.1.1992 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy