(818 S. K. m. 43, 161)
Dava: Davacı, avans olarak verilen para ile cezai şartın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasında düzenlenen 16.1.1989 tarihli ve iki yıl süreli sözleşmeye göre, işçinin herhangi bir sebep olmadan iki yıllık süreden önce sözleşmeyi feshetmesi halinde 10.000.000 TL. ödemeyi taahhüt ettiği anlaşılmaktadır. Davalı işçi ise, sözleşmenin tanziminden itibaren yaklaşık 5 ay sonra sözleşmeyi feshetmiştir. Davacı işveren bu dava ile, sözleşmede öngörülen bu meblağın tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davalının beş ay çalıştığı belirtilerek ve BK'nun 43. maddesine dayanarak 1.335.500 TL'nin tahsiline karar verilmiştir.
Öncelikle belirtmek gerekir ki, sözleşmede açıkça öngörüldüğü gibi bu para bir cezai şarttır. Bu nedenle olayda BK'nun 43. maddesinin uygulanması olanağı yoktur. Miktar fahiş görüldüğü taktirde BK'nun 161/son maddesi hükmüne göre bir indirim yapılabilir. Davalı işçi iki yıllık sürenin 1/4 inden daha az çalıştıktan sonra sözleşmeyi feshettiğine göre çalışılan ve çalışılmayan günler dikkate alınmak suretiyle bir oran kurularak indirim yapılması gerekirdi. Mahkemece bu oran dikkate alınmadığı gibi BK'nun 43. maddesine göre bir indirim yapılması da doğru değildir. Belirtilen bu nedenlerden dolayı hüküm altına alınan 1.335.500 TL. çok azdır.
Sonuç: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, 24.02.1992 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy