(1475 S. K. m. 1)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yıllık ücretli için parası ile hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılardan L.G.'nin tüm temyiz itirazları ile davalı B.G.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı B.G. 31.12.1990 tarihinde ortaklıktan ayrılmıştır. Bu durumda, adı geçen davalı kıdem tazminatı ve davada söz konusu edilen diğer işçilik haklarından ancak 31.12.1989 tarihine kadar gerçekleşecek olan haklardan sorumlu tutulabilir. 31.12.1989 tarihine kadar ki çalışma süresi için kıdem tazminatı da ödemiş olduğuna göre davalı B., sadece 31.12.1989 tarihine kadar gerçekleşen diğer işçilik haklarından sorumlu tutulmak icabeder. Bu hususlar dikkate alınmaksızın davalı B.G.'nin işvereni olmadığı dönemlerden de sorumlu tutulmuş olması doğru değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 19.03.1992 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy