(818 S. K. m. 41, 45) (1475 S. K. m. 25)
Dava: Taraflar arasındaki iş kazasından doğan maddi ve manevi zararın ödetilmesi davacının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 11.2.1992/Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat E.E. geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalının bildirdiği ücretler dönemlerine göre makul ve gerçeğe uygundur. Bu durumda bilirkişinin, işverenin bildirdiği ücretlere göre yaptığı hesap sonucu bulunan maddi tazminat miktarına göre karar vermek gerekirken, İstanbul İnşaatçılar Derneği'nin bildirdiği ve daha çok teorik rakamlara dayanan ücretlere göre yapılan hesap sonucu bulunan miktarlara karar verilmiş olması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.
3- Manevi tazminat yönünden kısa kararla gerekçeli karar farklıdır. Bu şekildeki hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, 11.02.1992 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy