(2822 S. K. m. 26, 45)
Teksif Türkiye Tekstil Örme ve Giyim Sanayi İşçileri Sendikası adına Avukat C. Özbilgin ile M. Yapı Tekstil Sanayi ve Ticaret A.Ş. adına Avukat D. Doğan aralarındaki dava hakkında Edirne İş Mahkemesinden verilen 27.12.1990 günlü ve 221/349 sayılı hüküm duruşmalı olarak davalı avukatınca temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI.
Davacı sendika davalıya ait işyerinde prosedüre uygun olarak 30.11.1990 tarihinde grev kararı alıp grev kararını 03.12.1990 tarihinde işyerinde ilan ettiğini, grev kararı aldığı 30.11.1990 günü işverenin işyerinde çalışan işçilerden takriben 2/3 ne isabet eden 199 işçiyi işten çıkardığını, bunun kanun dışı Lokavt olduğunu iddia ederek işverenin eyleminin kanun dışı Lokavt olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.
Davalı işveren ilk oturuma mazeret dilekçesi göndermiş olmakla birlikte cevap layihası da vermiş ve bu layihasında işçi çıkarmanın ekonomik kriz sebebine dayandığını, kalan işçilerle sınırlı olarak faaliyetine devam ettiğini, bu hareketinin kanun dışı lokavt olamayacağını ileri sürmüştür.
Tarafların iddia ve savunmaları ve dosyadaki bilgilerden ve işin mahiyetinden, işçi çıkarmanın işyerindeki ekonomik sebeplerden ve bunun sonucu olarak üretimin düşürülmesinden kaynaklandığının kabulü gerekir. Bu bakımdan işverenin kanundışı lokavta gittiğinin kabulünde isabet olamaz.
Kaldı ki, 2822 TİSGLK. nun 26. maddesine göre lokavtın gerçekleşmesi için işyerinde faaliyetin tamamen durmasına sebep olacak tarzda işçilerin topluca işten uzaklaştırılması gerekir. Oysa, olayda işçilerin bir kısmı işten çıkartılmış ise de, mevcut işçilerin yarıya yakın bölümünün çalışmakta olduğu ve üretimin çalışan işçilerle gerçekleştirildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda 26. maddedeki koşulların somut olayda gerçekleştiği söylenemez. Böyle olunca davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01.03.1991 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy