(2822 S. K. m. 39)
Dava: Genel Meden-İş Sendikası ile 1-TTK. Genel Müdürlüğü, 2-T.C.Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı aralarındaki dava hakkında Zonguldak 4. İş Mahkemesinden verilen hüküm, davalıra avukatınca temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Her ne kadar 2822 sayılı Kanunun 29. maddesi uyarınca işyerinde kanuni grev ve lokavt'a katılamayacak işçi sayısı tespit edilmiş ve kesinleşmişse de o tespitten sonra Bölge Çalışma Müdürlüğü evvelce bazı ünitelerin tespit dışı kalmış olduğundan bahisle sözkonusu üniteler için grev ve lokavt dışında tutulması gereken bir işçi listesi daha düzenlenmiştir.
Davacı sendika bu durumun yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek itiraz etmiştir.
2822 sayılı Kanunun 39. maddesinde önceki tespitten sonra Bölge Çalışma Müdürlüğünce yeniden bir tespit yapılamayacağına dair herhangi bir hüküm yoktur. Aksine maddede gerekli hallerde Bölge Çalışma Müdürlüğününü bu tespiti yapabileceğinin kabulü gerekir. Nitekim mahkemece listenin bir kısmı kabul edilmiş, bir kısmı için davacı sendika itirazını müracaata bıraktığını söylemiş, bir kısmı için isteği reddetmiştir. Ancak işin niteliği itibariyle sendikanın müracaata bırakma talebi geçersizdir. O kısım için de mahkemenin işlemdan kaldırıma kararı değil, işin esası hakkında bir karar verilmelidir. Gerekli inceleme yapılmadan listenin bir kısmı için evvelce kesinleştiğinden de bahisle iptale karar verilmesi doğru değildir. Bu nedenlerle listenin mahkemece kabul edilenin dışındaki kısımlar için de inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi icap eder.
Her ne kadar 39. maddeye göre mahkemece verilecek kararlar kesin ise de, bu kesinlik inceleme yapılarak verilen kararlar içindir. Olayda gerekli inceleme yapılmadığından karar kesin sayılamaz.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.1.1991 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy