(1475 S. K. m. 73) (506 S. K. m. 92)
Dava: Davacı, iş kazasından doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmekle; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: İş kazası nedeniyle açılan zararların giderilmesi davası sigorta gelirleriyle karşılanmayan kısmın ödetilmesi esasına dayanır. Bu nedenle gerçekleşen maddi tazminattan sigorta gelirlerinin peşin sermaye değerlerinin mahsup edilmesi ve bu mahsup sonucu kalan miktar olursa ona karar verilmesi, arta kalan kısım olmazsa, yani tazminat sigorta gelirleriyle tamamen karşılanırsa davanın reddi gerekir. Davada, davacının zarar karşılığı alacaklı olduğu tazminat miktarı 34.385.884 TL. olarak bulunmuştur. Sigorta gelirlerinin sosyal yardımlarla birlikte toplamının bu miktardan fazla olduğu görülmektedir. Böylece davacının tazminat alacağı sigorta gelirleriyle tamamen karşılanmış durumdadır. Bu durumda maddi tazminat isteğinin reddine karar vermek gerekirken, yanlış hesap ve değerlendirme sonucu kararda yazılı miktara hüküm tesis edilmiş olması doğru değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 22.03.1991 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy