(1475 S. K. m. 35)
Dava: Davacı, fazla çalışma parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK'nun 438 inci maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, dava dilekçesinde açıkça ikili vardiya sistemi ile çalıştığını her vardiyanın (12) saat olduğunu her gün (1) saat ara dinlenmesi verildiğini buna göre haftanın 6 gününde fiilen 66 saat çalıştığını ve karşılığının ödendiğini ancak 8 saatlik çalışmasının fazla mesai sayılmadığını iddia ederek istekte bulunmuş, fakat sonradan verdiği açıklama dilekçesinde TİS'de ara dinlenmesinin de iş süresinden sayılacağını böyle olunca haftanın 6 günü için 12'er saatten 72 saat üzerinden ödeme yapılması gerekeceğini bildirerek 6 saat için talepte bulunmuştur.
Gerçekten davacının 12'şer saatlik iki vardiya sisteminde çalıştırıldığı ve TİS'de ara dinlenmesinin iş süresinden sayılacağı anlaşılmaktadır. Ara dinlenmesinde çalıştırılmadığı da davacının dava dilekçesindeki kendi beyanından ve davalının savunmasından anlaşılmaktadır. Ara dinlenmesinde çalıştırılmadığına göre, bu süre fazla mesai sayılmaz. Bu nedenle de davacı zamlı ücret isteğinde bulunamaz. Çalıştırılmayan, fakat iş süresinden sayılan ara dinlenmesi için sadece ücret isteyebilir. O halde, haftalık toplam 6 saatlik ara dinlenmesinin sadece normal ücreti hesaplanıp ona karar verilmesi icap eder. Oysa bilirkişiler bu süreyi fazla mesai kabul ederek % 100 zamlı ücret hesabı yapmışlar ve mahkemece de zamlı ücrete karar verilmiştir. Zamlı ücrete karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, 31.01.1991 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy