(1475 S. K. m. 17)
Dava: Davacı, ihbar tazminatı ve fazla çalışma parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içine davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Davacı haksız olarak işine son verildiğini iddia ederek ihbar tazminatı istemiş ve mahkemece de istek hüküm altına alınmış ise de; davalı savunmasında, işçinin yapmakla ödevli bulunduğu işleri yapmadığı ve aksattığı için hizmet aktini feshettiğini bildirmiş ve bu konuda işyerinde düzenlenen tutanağı ibraz ederek tanıklar dinlenmiştir. Gerçekten dosya içinde bulunan 15.7.1991 tarihli tutanakta davacıya hamurları eksik tarttığının tespit edildiği, kendisine bu konuda uyarılarda bulunulduğu belirtilmiş ve mahkemece dinlenen tutanakta imzaları bulunan tanıklarda davacının hamur gramajlarını eksik kestiğini, işleri aksattığını bu yüzden davacının hizmet aktine son verildiğini açık ve seçik olarak anlatmışlardır. Buna karşılık, dinlenen davacı tanıkları olayla ilgili somut bir açıklamada bulunmamışlar, genel olarak hizmet aktine haksız bir şekilde son verildiğini bildirmekle yetinmişlerdir. Toplanan delillerden davacının işine davalı tarafından haklı nedenle son verildiği anlaşılmakla ihbar tazminatı isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken, aksine düşünceyle yazılı şekilde kabulü doğru değildir.
2. Davacı, fazla mesai ücretine ilişkin istekte de bulunmuş, davalı fazla mesai ücretlerinin ödendiğini savunarak bu konuda davacıya yemin teklif etmiştir. Ancak davacı vekili vekaletnamedeki yetkisine dayanarak bu teklifi kabul etmediğini bildirmiş ve bu beyanını imzalamıştır. HUMK'nin 347. maddesi uyarınca yemin teklifi kabul edilmediğinden fazla çalışma ücretlerinin ödendiği kabul edilmeli ve bunun sonucu olarak bu isteğin de reddine karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 30.4.1993 gününde oybirliği ile karar verildi. *
Full & Egal Universal Law Academy