(1475 S. K. m. 14) (2822 S. K. m. 3)
Dava: Davacı, ücret alacağı ve ücret farkı ile kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazıları, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Kıdem tazminatının hesabında TİS'den yararlanması kabul edilerek hüküm kurulması hatalıdır. Gerçekten, davacı sendikaya üye olmadığı gibi, dayanışma aidatı ödemek için başvurusu da bulunmamaktadır. Öte yandan, davacının başvurusu bulunmadığı halde bir ay için sendika üyelik aidatının kesilip daha sonra emanete alınmış olması TİS'den yararlanmamasını gerektirmez.
3 - Kıdem tazminatının, dava dilekçesinde istenen miktarla sınırlı olarak davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken istek açılarak daha fazla olarak hükmedilmesi de HUMK. nun 74. maddesinde öngörülen istekle bağlı hüküm kurulması ilkesine aykırıdır.
4 - Davalı daha önce temerrüde düşürülmediği halde ücret alacağı için dava tarihinden itibaren % 30 yasal faiz yürütülmesi gerekirken, daha önceki hakkın doğum tarihinden ve mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmiş olması da isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, 22.04.1993 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy