(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla mahkemece davalının yokluğunda verilen karar davalı vekiline 13.8.1991 tarihinde tebliğ edilmiş ve 8 günlük temyiz süresi geçmeden 18.8.1991 tarihinde temyiz edilmiştir. Ancak her nasılsa bir maddi hata sonucu olarak dairemizce davalının temyiz isteminin süre açısından reddine karar verilmiştir. Bu nedenle temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek Dairemizce verilen 4.6.1992 gün ve 1992/6035 karar sayılı süreden red kararının kaldırılmasına ve davalı tarafın temyiz isteğinin incelenmesine karar verilerek evrak incelendi, gereği görüşüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - 1475 sayılı İş Kanunun 14/9. maddesine göre kıdem tazminatı işçinin son ücreti üzerinden hesaplanır. Söz konusu madde hükmü emredici nitelikte olup, aynı Kanunun 98/D maddesi uyarınca 14. maddede öngörülen esaslar dışında saptanan miktar aşılarak hesap yapılması cezai yaptırma tabi tutulmuştur. Buna rağmen mahkemenin hükme dayanarak yaptığı raporda enflasyondan sözedilerek, davacının giydirilmiş ücretinin 15 kat'ı esas alınarak kıdem tazminatının belirlenmesi kanunun belirtilen emredici hükmüne aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
3 - Kıdem tazminatı için en yüksek mevduat faizi 29.7.1983 ve 2869 sayılı Yasa ile 30.7.1983 tarihinden itibaren yürürlüğe konulmuştur. Bu düzenleme gözetilmeden davacının iş akdinin feshedildiği 18.6.1982 tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizine hükmedilmiş olmasıda doğru değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.1.1993 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy