(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı bakiye kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, yaşlılık aylığı almak amacıyla hizmet sözleşmesinin kendisi tarafından feshedildiğini, kıdem tazminatı ödenirken 13.04.1981-13.03.1992 tarihleri arasındaki son hizmetinin dikkate alındığı, önceki hizmetinin değerlendirilmediğini iddia ederek fark kıdem tazminatı isteğinde bulunmuştur.
Mahkemece, önceki hizmet sözleşmesinin feshinden sonra davacının tekrar işe alındığı, böylece önceki feshin haklı dahi olsa sonradan işe alınmakla davacının affedildiği kabul edilerek, istek doğrultusunda hüküm kurulmuştur.
Davacının, hizmet akdiyle davalıya ait işyerinde çalışmakta iken, geçici bir görevle bir başka yere 01.02.1980 tarihinde gönderilmek istendiği halde gitmemesi nedeniyle 07.03.1980 tarihinde davalı idare tarafından işine son verildiği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Ancak bu feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı belli değildir. Şayet davalı haklı bir nedenle anılan tarihte hizmet akdini feshetmişse önceki dönemin kıdem tazminatı hesabında gözönünde tutulmaması, aksi halde tutulması gerekir. O tarihteki toplu iş sözleşmesi ve ilgili mevzuat incelenip irdelenerek, bu konunun açıklığa kavuşturulması ve sonucuna göre karar verilmesi icap ederken, eksik inceleme ve soruşturma ile isteğin hüküm altına alınması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.05.1993 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy