(1475 S. K. m. 17) (2822 S. K. m. 9)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı ve ücret farkı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de, HUMK'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalıya ait işyerinde çalışırken 29.1.1991 tarihinde İş Kanununun 14. maddesi uyarınca yaşlılık aylığı almak amacıyla iş akdini feshetmiştir.
İşyerinde uygulanan ve 17.7.1991 tarihinde imzalanmış bulunan 1.1.1991-31.12.1992 yürürlük süreli TİS'nin sözleşmeden yararlanma başlıklı 6/d maddesinde "bu TİS'nin yürürlük tarihinden sonra imza tarihinden önce (1475 sayılı İş Kanununun 17. maddesinin II. bendi uyarınca hizmet akdi feshedilenlerle istifa edenler hariç) işyerinden ayrılmış olan sendika üyesi işçilerde çalıştıkları sürelerle orantılı olmak üzere bu sözleşmenin ücret zammı ve ikramiye farklarından yararlanırlar" denilmektedir. Bu hükümde yer alan istifa sözcüğü, işçinin emeklilik nedeniyle iş akdini fesih halini kapsamaz. Bu nedenle davacının anılan TİS'den yararlanması gerekir. Buna rağmen mahkemenin aksine düşünce ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 14.6.1993 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy