(6245 S. K. m. 49)
Dava: Davacı, seyyar görev tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalı Genel Müdürlük de seyyar görevli olarak çalıştığını, 6245 sayılı Harcırah Kanununun 49 ncü maddesine göre, seyyar görev tazminatı alması gerekirken verilmediğini iddia ederek geçmiş yıllara ait seyyar görev tazminatı istemiştir.
Davacının, seyyar görev tazminatı alabilmesi için 6245 sayılı Harcırah Kanununun 49 ncü maddesinde ki şartların gerçekleşmesi gerekir. Bu maddede diğer şartlar yanında Maliye ve Gümrük Bakanlığınca vize edilme şartı da vardır. Dosya içeriğinden uyuşmazlık konusu dönem de davacının pozisyonu ve yaptığı işin niteliği itibariyle vize edilmediği anlaşılmaktadır. Anılan yıllar için vize şartı gerçekleşmediğine göre, davacı seyyar görev tazminatı isteyemez. Bu durumda davanın reddine karar vermek gerekirken kabulü isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 21.01.1993 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy