(1475 S. K. m. 5)
Dava: Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacının tüm çalışmasının tarım işinde geçtiği anlaşılmaktadır. 1475 sayılı İş Kanunu'nun 5. maddesine göre, hakkında İş Kanunu hükümleri uygulanmaz. Bu itibarla, iş Kanunu'na göre kıdem tazminatı isteyemez. Ancak, hizmet akitlerinde veya TİS'inde tarım işçilerine de kıdem tazminatı ödeneceğine ilişkin hüküm mevcut olduğu takdirde tarım işçisi de böyle bir hükme dayanarak İş Mahkemesine dava açmak suretiyle kıdem tazminatı isteyebilir. Davacının emekli olduğu 1990 yılını da kapsayan TİS'nin 88/b maddesinde tarım işçilerinin TİS'inden yararlandıkları süreye ait kıdem tazminatı alabilecekleri kararlaştırılmıştır. Görülüyor ki, bu madde de tarım işçisinin kıdem tazminatı TİS'lerinde yararlandıkları süre ile sınırlı tutulmuştur. Buna göre, tarım işçisi TİS'den ilk defa yararlandırıldığı tarihten sonra emekli olduğu tarihe kadar geçen süre için kıdem tazminatı isteyebilecek ve ilk defa TİS' inden yararlanmaya başladığı tarihten önceki ve hiç TİS' inden yararlanmadığı süre için sözü edilen TİS'ine dayanarak kıdem tazminatı isteyemeyecektir. Davacı tarım işine ilk defa 1976 yılında girmiş ve 1990 yılında bu işteki çalışmasından emekli olmuştur. Davalı işveren davacının TİS'inden ilk defa 1983 yılından itibaren yararlanmaya başladığını ileri sürmüş ve o tarihten sonraki süre için kıdem tazminatını ödemiştir. Davadaki ihtilaflı süre 1976-1983 yılları arasıdır. Şu durumda, davacı ancak 1983 yılından önce tarım işçilerini de kapsayan ve işyerinde uygulanmakta olan bir TİS'si varsa ve bundan yararlanmışsa yararlandığı o sürelerin kıdem tazminatına dahil edilmesi mümkündür. Aksi halde ise, davanın reddi gerekir. Bu yönde gerekli araştırma yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesini gerektiren eksik inceleme ve değerlendirme ile tüm sürelerin kıdem tazminatında nazara alınması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.09.1992 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy