(1475 S. K. m. 5)
Dava: Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacının tüm çalışmasının tarım işinde geçtiği anlaşılmaktadır. 1475 sayılı İş Kanununun 5. maddesine göre, hakkında İş Kanunu hükümleri uygulanmaz. Bu itibarla, İş Kanununa göre kıdem tazminatı isteyemez. Ancak, hizmet akitlerinde veya TİS'inde tarım işçilerine de kıdem tazminatı ödeneceğine ilişkin hüküm mevcut olduğu takdirde tarım işçisi de böyle bir hükme dayanarak İş Mahkemesinde dava açmak suretiyle kıdem tazminatı isteyebilir. Davacının emekli olduğu 1990 yılını da kapsayan TİS'nin 88/b maddesine tarım işçilerin TİS'inden yararlandıkları süreye ait kıdem tazminatı alabilecekleri kararlatırılmıştır. Görülüyorki, bu maddede tarım işçisinin kıdem tazminatı TİS'lerinden yararlandırıldıkları süre ile sınırlı tutulmuştur. Buna göre, tarım işçisi TİS'den ilk defa yararlandırıldığı tarihten sonra emekli olduğu tarihe kadar geçen süre için kıdem tazminatı isteyebilecek ve ilk defa TİS'inden yararlanmaya başladığı tarihten önceki ve hiç TİS'inden yararlanmadığı süre için sözü edilen TİS'ine dayanarak kıdem tazminatı isteyemeyecektir. Davacı tarım işine ilk defa 1976 yılında girmiş ve 1990 yılında bu işteki çalışmasından emekli olmuştur. Davalı işveren davacının TİS'inden ilk defa 1983 yılından itibaren yararlanmaya başladığını ileri sürmüş ve o tarihten sonraki süre için kıdem tazminatını ödemiştir. Davadaki ihtilaflı süre 1976-1983 yılları arasıdır. Şu durumda, davacı ancak 1983 yılından önce tarım işçilerinide kapsayan ve işyerinde uygulanmakta olan bir TİS'si varsa bundan yararlanmışsa yararlandığı o sürelerin de kıdem tazminatına dahil edilmesi mümkündür. Aksi halde ise, davanın reddi gerekir. Bu yönde gerekli araştırma yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve değerlendirme ile tüm sürelerin kıdem tazminatında nazara alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 9.9.1992 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy