(1475 S. K. m. 5, 14, 17/II)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatıyla yıllık ücretli izin parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Davacı 1971 doğumludur. 29.9.1986 tarihinde velisi ile çıraklık sözleşmesi yapılmıştır. Hizmet akdinin fesih tarihi 4.3.1991'dir. Davalıya ait işyeri mobilya atölyesidir. Davacının yaşı ve işin niteliği itibarı ile sözleşmenin yapıldığı 29.9.1986 tarihine kadar çırak olduğunun kabulü gerekir. Çıraklar hakkında ise 1475 sayılı İş Kanunun 5. maddesinde belirtildiği üzere İş Kanunu hükümleri uygulanmaz. Bu nedenle, 29.9.1986 tarihinden önceki çıraklıkta geçen sürenin işçilik hakları yönünden değerlendirilmiş olması doğru değildir. 29.9.1986 tarihinden sonraki çalışma süresine gelince; her ne kadar bu tarihte çıraklık sözleşmesi yapılmış ise de dosya içeriğinden davacının bu tarihten sonra çırak olarak değil muntazaman ücret ödenmek suretiyle ve işçi olarak çalıştırıldığı anlaşılmaktadır. Bu bakımdan çıraklık sözleşmesi görünüşte kalmaktadır. O halde, davada sözkonusu edilen işçilik haklarının 29.9.1986 tarihinden sonrası için hesaplanıp hüküm altına alınmak, bu tarihten önceki istekler reddedilmelidir.
3 - Davacı dava konusu hak türleri için faiz de istemiştir. Kıdem tazminatı için faiz başlangıcı hizmet aklinin fesih tarihidir. Bu hak türü için ayrıca temerrüde düşürme söz konusu değildir. Her ne kadar Mahkemece kıdem tazminatı için mevduata uygulanan en yüksek mevduat faizine karar verilmişse de, faiz başlangıcının gösterilmemesi hatalıdır.
Kıdem tazminatı dışındaki diğer işçilik hakları için ise faiz başlangıcı temerrüt tarihi olacaktır. Ancak hüküm altına alınan diğer işçilik hakları için daha önceden bir temerrüde düşürme olmadığı anlaşıldığından o hak türleri için dava tarihinden itibaren faize karar vermek gerekir. Mahkemece sözü edilen hak türleri için faize karar verilmemiş olması da bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.10.1992 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy