(1475 S. K. m. 14, 17, 18)
Dava: Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacının, kendi istek ve iradesiyle 3.12.1990 tarihinden itibaren zina suçundan tutuklandığı 7.12.1990 tarihine kadar işyerine gelmediği anlaşılmaktadır. Bu suretle 1475 sayılı İş Kanunu'nun 17. maddesi II/f fıkrasındaki işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına 2 gün işe devam etmeme durumu gerçekleşmiştir. Buna göre davalı davacının hizmet aktini tazminatsız olarak feshetmekte haklıdır. Devamsızlık devam ettiği için olayda İş Kanunu'nun 18. maddesindeki 6 işgünlük sürenin geçtiğinden söz edilemez Böyle olunca, kıdem tazminatı isteğinin reddine karar vermek gerekirken, 6 işgünü geçtiği gerekçesi ile aktin hüküm tesisi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 2.6.1992 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy