(1475 S. K. m. 13, 14, 17)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatıyla fazla çalışma ve yıllık ücretli izin parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Davacının hizmet akti 1991 yılında İşverence verilen 9 günlük Kurban Bayramı izninin bitiminde işe başlamaması nedeniyle feshedilmiştir. Davalı tanıkları Kurban Bayramında bütün işçilere 9 günlük izin verildiğini ve bayram sonunda işbaşı yaptıklarını davacının ise bayramdan sonra 20 gün kadar işe gelmediğini bildirmişlerdir.
Her ne kadar davacı 9 günlük Kurban Bayramı izninden sonra kullanmak üzere işverenden 20 gün daha izin aldığını iddia etmiş ise de, bu iddiasını yeterli ve inandırıcı delillerle kanıtlayamamıştır. Bu konuda dinlettiği tanık ifadeleri davacıya bayram izninden sonra ayrıca 20 gün daha izin verildiğini ispata yeterli ve inandırıcı beyanda bulunmamışlardır. Esasen bu tanıklar iş yeriyle ilgili ve bilgi sahibi olabilecek kişiler de değildir. Bu durumda, ihbar ve kıdem tazminatına ilişkin isteklerin reddine karar vermek gerekirken, aksine düşünce ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 1.2.1993 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy