(2822 S. K. m. 9)
Dava: Davacı, TİS farklarından doğan alacağın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalı işletmede işçi olarak çalışmakta iken verdiği dilekçe ile (A) İşletmesi T.A.Ş.'ye naklini istediğini, bu talebinin kabulü ile naklinin gerçekleştirilerek (A) İşletmesi T.A.Ş.'de çalışmaya başladığını, bu sırada davalı işletme ile kendisinin üyesi bulunduğu (B) Sendikası arasında 13'üncü dönem TİS aktedildiğini, bu Sözleşme'nin yürürlük tarihine göre TİS'nin kapsamında kalan çalışmasından dolayı TİS haklarının kendisine verilmesi gerektiğini ileri sürerek talepte bulunmuştur.
Davalı ise verdiği cevapta, TİS'nin imzalandığı tarihte davacının işyerinde çalışmadığını, imzadan önce (A) İşletmesi Genel Müdürlüğü'nde görev almak üzere işyerinden ayrıldığını, her iki şirketin ayrı tüzel kişilikleri bulunduğunu ve farklı TİS'nin tarafı olduklarını sözü edilen TİS'nin (Yararlanma) kenar başlıklı geçici 1'inci maddesinden de yararlanamayacağını bildirerek davanın reddini istemiştir.
İddia savunma ve tüm dosya içeriğinden, davacının kendi isteği ile (A) İşletmesi Genel Müdürlüğü'ne geçtiği, gerek davalının ve gerekse yeni görev aldığı (A) İşletmesi Genel Müdürlüğü'nün ayrı tüzel kişiliklere sahip olduğu, her iki şirketin farklı TİS'lerinin tarafı bulundukları, bir işletme kavramı içinde bulunmadıkları, davalı ile yapılan TİS'nin imzalanması tarihinde davacının davalıya ait işyerinde çalışmadığı hizmet aktinin sözleşmenin geçici 1'inci maddesinde gösterilen nedenlerden herhangi biri ile de sona ermiş olmadığı anlaşılmaktadır. Bütün bu nedenlerden dolayı ve 2821 sayılı Kanun'un 9'uncu maddesi hükmü karşısında davacının TİS'den yararlanmasında olanak bulunmadığı, geçici 1'inci maddesinde buna yer vermediği cihetle davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş olması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 14.09.1992 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy