(506 S. K. m. 4) (1475 S. K. m. 1)
Dava: Taraflar arasındaki, iş kazasından doğan maddi ve manevi zararın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalılardan alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 12.4.1994 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü hazır bulunan taraf avukatlarının sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacıların temyiz itirazları yerinde değildir.
2- İş kazası 6.3.1983 tarihinde meydana gelmiş olup, ölen işçinin eşi davacı .... 12.3.1983 tarihli ibraname ile, bu olayla ilgili tüm zararlarının ödendiğini, başkaca hiç bir hak ve alacağı kalmadığını ve dava açmayacağını bildirmiştir. Kaldı ki, bu dava 12.7.1991 tarihinde açılmıştır. Olaydan ve söz konusu ibranamenin verilmesinden sonra, uzun bir süre bu konuda bir uyuşmazlık çıkarmamış olan davacının, yıllar sonra ve ibranameye rağmen istekte bulunması da iyi niyet kuralları ve güven ilkesiyle bağdaştırılamaz. Bu nedenle, adı geçen davacının açtığı davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.
3 - Davalı Genel Müdürlüğün temyizine gelince:
Davalı Genel Müdürlük, ölen işçinin kendi işçisi olmadığını, işin ihale suretiyle diğer davalıya verildiğini, bu nedenle kendilerine husumet düşmeyeceğini savunmuştur. Mahkemece, Karakaya Barajı ve HES Tesisleri İnşaatının tümünün davalı müteahhit şirkete değil ayrı ayrı bölümlerinin muhtelif şirketlere ihale edildiği kabul edilerek İş Kanunu'nun 1/son maddesi uyarınca davalı Genel Müdürlük ve sorumlu tutulmuştur. Oysa bu davalı diğer davalıya verdiği işte, kendisi de işçi çalıştıran bir işveren durumunda olmayıp, işi ihale suretiyle muhtelif şirketlere veren iş sahibi (ihale makamı) durumundadır. İş Kanunu'nun 1/son maddesi uyarınca, sorumluluk için, o işte kendisi de işçi çalıştıran bir asıl işverenin varlığı şarttır. Bu nedenle davalı Genel Müdürlük hakkındaki davanın husumet yönünden reddine karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına, davalılar yararına takdir edilen 750.000 lira duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükseltilmesine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.04.1994 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy