(1475 S. K. m. 9, 13) (818 S. K. m. 161, 339)
Dava: Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali ile icra inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- Davalının temyizine gelince:
Taraflar arasındaki 2 yıl süreli (3.3.1987 - 3.3.1989) hizmet sözleşmesi süresinin sona ermesine rağmen davacının fiilen çalıştırılması nedeniyle BK'nun 339/1 maddesi hükmünce aynı koşullarla ve fakat 1 yıl için yenilenmiştir. Bu 1 yıllık sürenin sonunda da davacının çalışmaya devam etmesiyle hizmet sözleşmesi belirsiz süreli sözleşmeye dönüşmüş olup, 31.12.1992 tarihinde İş Kanunun 13. maddesi uyarınca işine son verilmiştir. Bu durumda, davacı ilk sözleşmede yer alan sözleşmenin haksız ve nedensiz feshi halinde ödenmesi öngörülen cezai şartla ilişkin hükmün yürürlükte olduğunu ileri sürerek ve buna dayanarak istekte bulunamaz. Bu nedenle davanın reddine karar verilmelidir.
3- Kabule göre de; BK'nun 161/son maddesi uyarınca sözleşmede öngörülen cezai şartın fahiş olup olmadığını ve indirilmesi gerekip gerekmediğini taktir yetkisi hakime aittir. Bu durumda, Likit olmayan böyle bir alacağın tahsili için yapılan icra takibine itiraz nedeniyle icra inkar tazminatına hükmedilmiş olması da, doğru değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.11.1993 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy