(1475 S. K. m. 16, 26, 34)
Dava: Davacı, ikramiye ve ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalıya ait işyerinde çalışmakta iken, 1.6.1992 tarihinde ücretsiz izne çıkarıldığını ve bu durumun 15.9.1992 tarihine kadar sürdüğünü, kendisinin kadrolu ve sürekli işçi olduğunu, tek yanlı ücretsiz izin uygulamasını kabul etmeyerek işyerine gidip geldiğini ve mesai cetvelini de imzaladığını ileri sürerek, 3,5 aylık süreye ilişkin ücret ve ikramiye alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı ise, işyeri olan Üniversite'nin yaz tatiline girmesi nedeniyle davacının çalıştığı bölümün faaliyetinin durduğunu bu nedenle kendisine ücretsiz için verildiğini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, davacının çalıştığı işyerinde yaz tatili nedeniyle faaliyetin durdurulduğu ve davacıya bu nedenle 1.6.1992 gününden itibaren ücretsiz izin verildiği anlaşılmaktadır. Buna göre, davacının iş akdinin işveren tarafından askıya alındığının kabulü gerekir. Davacının, işverenin bu davranışını haksız bularak, askı süresi içinde kendiliğinden, işyerine gelip gitmiş olması da, kendisine, işverence fiilen çalıştırılmadığı bu süre için ücret ve ikramiye talep hakkı vermez. Davacı, işverenin askıya alma işlemini haksız gördüğü takdirde, askı süresi sonuna kadar beklemeden iş akdini feshedebilir ve yasal koşulları gerçekleştiği takdirde de kazandığı hakları isteyebilir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın reddine karar vermek gerekirken kabulü isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.11.1993 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy