(1475 S. K. m. 13, 14, 17)
1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Davacı, davalıya ait işyerinde çalışmakta iken rahatsızlığı nedeni ile 25.6.1992 tarihinde tedavi altına alınmış ve hastalığı devam etmekte iken, 26.1.1993 tarihinde kendi isteği ile malulen emekli olmuştur.
Davacı, davalı işveren tarafından 25.6.1992 tarihine kadarki çalışma süresi esas alınarak kendisine kıdem tazminatı ödendiğini, oysa raporlu kaldığı sürenin makul bir sürenin de eklenmesi gerektiğini iddia ederek fark kıdem tazminatı ile ve 1992 yılı Ekim ayı ikramiyesinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.
1475 sayılı İş kanunu'nun 17. maddesinin Sağlık sebepleri ile ilgili I. bendinin (b) alt bendinin ikinci fıkrasındaki kural uyarınca, hastalıkta geçen sürenin işçinin çalışma süresine göre bildirim öneline altı hafta eklenmesi suretiyle bulunacak sürenin kıdem tazminatı hesabında dikkate alınması gerekir. Somut olayda, davacı işçi için uygulanması gereken bildirim öneli 8 hafta olup, buna ayrıca altı hafta ilave edilmek suretiyle toplam 14 haftalık sürenin kıdem tazminatının hesabında değerlendirilmelidir.
İkramiyeye gelince; işyerinde uygulanmakta olan TİS'nin 56. maddesinin 2/b fıkrası uyarınca, 1992 yılı Ekim ayında ödenmesi gereken ikramiyeye de davacının hak kazandığının kabulü gerekir. Gerçekten, anılan kurala göre işçinin meslek hastalığı sebebiyle istirahatlı olduğu süre, bu ikramiyenin tediyesinde çalışılmış gibi değerlendirilmelidir.
Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular karşısında fark kıdem tazminatı ve Ekim ayı ikramiyesinin hüküm altına alınması gerekirken bu isteklerin de reddine karar verilmiş olması hatalıdır.
3 - 1.1.1991 - 31.12.1992 yürürlük süreli TİS'nin 69. maddesinin (S) bendine göre, meslek hastalığı nedeniyle istirahatlı olan işçilerin istirahatlı süreye ait SSK'ca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin işverence tam'a iblağı gerekir. Bu kural uyarınca gerçekleşecek olan iş görmezlik ödeneğinin de davalıdan tahsiline karar vermek gerekirken, yazılı şekilde reddi keza hatalıdır.
Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, 10.03.1994 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy