(1086 S. K. m. 38, 39) (YHGK. 5.12.1990 T. 1990/9-401 E. 1990/618 K.)
Davacılar, iş kazasından doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Dava, iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat isteğine ilişkindir.
Husumet, TEK. Genel Müdürlüğü'ne yöneltilmiş ve davalı, husumet itirazında bulunmuştur.
İş kazası, ayrı tüzel kişiliğe sahip bulunan müessesede meydana gelmiş olup, kazalı işçi de o müessesenin işçisidir. Bu durumda, husumetin ayrı tüzel kişiliğe sahip olan ve işveren durumunda bulunan müesseseye yöneltilmesi gerekir. O halde, davalı TEK. Genel Müdürlüğü'ne husumet tevcihi doğru değildir. Dairemizin, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen yerleşmiş görüşü ve uygulaması da bu doğrultudadır (HGK., 5.12.1990 gün ve 1990/9-401 E., 1990/618 K.). Buna rağmen mahkemenin TEK. Genel Müdürlüğü'nü tazminatla sorumlu tutmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.10.1993 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy