(1475 S. K. m. 1) (818 S. K. m. 41, 47, 49) (1086 S. K. m. 7, 27)
Dava: Taraflar arasındaki iş kazasından doğan maddi ve manevi zararın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda, ilamda yazılı nedenlerle reddine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalıya ait işyerinde çalışırken, geçirdiği kaza sonucu meslekte kazanma gücünü kaybettiğini ileri sürerek, maddi ve manevi tazminat istemiştir.
Davalı ise, davacının kendi işçisi olmadığını ve bu nedenle husumet yöneltilemeyeceğini savunmuştur.
Mahkemece, işin davalı tarafından bir müteahhide ihale suretiyle verildiği ve davacının müteahhidin işçisi olduğu gerekçesi ile husumet yönünden davanın reddine karar verilmiştir.
Davalı Kurum, .... Şube Müdürlüğü'ne ait depodaki malların istifleme, yükleme ve boşaltma işini ihale suretiyle bir müteahhide vermiştir. Davacı, müteahhidin işçisidir. Olay günü çalışmakta iken, deponun kapısını açmak istediği sırada kapı raydan çıkarak üzerine düşmesi sonucu yaralanmıştır.
Davacı ile davalı Kurum arasında bir hizmet akdi ilişkisi yoktur. Ancak, davalı Kurum'un olayın cereyan ettiği depo işyerinde çalıştırdığı işçiler varsa, İş Kanununun 1/son maddesi hükmü uyarınca sorumluluğu tartışılmak gerekir. Çünkü, bu depo işyerinde müteahhidin üstlendiği istifleme, yükleme ve boşaltma işinin yanında, yapılan diğer işler ve bu işlerde doğrudan doğruya davalının işçisi olarak çalışan işçiler varsa, davalı Kurum asıl işveren, müteahhit ise asıl işverenden işin bir bölümünü alan ve işçilerini münhasıran orda çalıştıran alt işveren durumunda sayılır. Bu durumda, İş Kanununun 1/son maddesi uyarınca, asıl işverenin sorumlu tutulması gerekir. Mahkemece, bu konuda gerekli ve yeterli araştırma ve inceleme yapılmamıştır.
Eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru değildir.
Davalı Kurum'un yukarıda açıklanan araştırma ve inceleme sonucunda asıl işveren olarak kabul edilmemesi halinde ise taraflar arasında bir hizmet akdi ilişkisi bulunmadığı için uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde çözümlenmesi gerekeceğinden, görevsizlik kararı verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle (BOZULMASINA), davacı yararına takdir edilen 250.000 lira duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.12.1993 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy