(1475 S. K. m. 13, 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla mesai ve yıllık ücretli izin parası ile bayram çalışma parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Dosyadaki bilgi ve belgelere ve özellikle dinlenen davacı tanıklarının beyanlarına göre, davacının iş akdinin haklı sebep olmaksızın davalı işveren tarafından fesih edildiği anlaşılmaktadır.
Her ne kadar, davalı davacı işçinin işi terk ettiğini öne sürmüş ise de gelmediği günlerle ilgili olarak başlangıçta tutanak düzenlenmemiş bu dava açıldıktan sonra düzenlenen 11.3.1993 tarihli tutanakta 25.1.1993 gününden beri işe gelmediği belirtilmiş ve 12.3.1993 günlü ihtarnameyle de işe başlaması istenmiştir. Davanın açıldığı 15.2.1993 tarihinden çok sonra düzenlenen devamsızlık tutanağı ve ihtarname inandırıcı ve gerçeği yansıtan belgeler olarak kabul edilemez. Esasen 12 yıldır bu işyerinde çalıştığı anlaşılan davacının ortada geçerli bir sebep yok iken kendi isteği ile işi bırakması hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu durum karşısında ihbar ve kıdem tazminatına da hükmetmek gerekirken aksine düşünce ile reddi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.10.1994 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy