(1475 S. K. m. 26)
Dava: Davacı, izin ücreti, ikramiye ve diğer sosyal haklar alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- İşyerinde uygulanmakta olan TİS'nin 56/2. maddesinde düzenlenen gerek kuruluş ve gerek ağır hizmet ikramiyelerinin işçilerin çalıştıkları süre ile orantılı olarak ödeneceği öngörülmüştür. Ancak işçinin iş kazası veya meslek hastalığı sebebi ile istirahatli olduğu sürenin bu ikramiye ödenmesinde çalışılmış gibi sayılarak kısıt uygulanmayacağı belirtilmiştir. Bu düzenlemeye göre kısıt ancak bu iki halde uygulanmaz. Davacı işçi ise emekli olmuştur. Böyle olunca kısıt uygulanarak çalıştığı süreye isabet eden ikramiyeleri alabilir. Daha fazlasını alamaz. Bu noktanın dikkate alınmamış olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, 5.12.1994 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy