(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalıya ait işyerinde çalışırken emeklilik nedeniyle işten ayrılmıştır. Askerlikten önceki dönem için kendisine kıdem tazminatı ödenmediğini ileri sürerek noksan kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Gerçekten davacının 10.9.1974 tarihinde işten ayrıldığı ve 7.11.1974 tarihinde de askere sevkedildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının 10.9.1974 tarihinde muvazzaf askerlik nedeniyle iş akdini feshettiğinin kabulü gerekir. Böyle olunca İş Kanunu'nun 14. maddesine göre askerlikten önceki hizmet süresinin de kıdem tazminatının hesabında değerlendirilmesi ve gerçekleşecek kıdem tazminatının hüküm altına alınması gerekirken aksine düşünce ile bu isteğin reddi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenle BOZULMASINA, 19.12.1994 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY YAZISI
Davacının askerlik amacıyla işten ayrıldığını işverene bildirdiğini gösterir hiçbir delil bulunmamaktadır. İşçinin işten bu amaçla ayrıldığını işverene bildirmesi gerekir. Bu nedenle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Full & Egal Universal Law Academy