(506 S. K. m. 79, 140)
Dava: 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'na muhalefetten H. Giyim Sanayi ve ticaret Limited Şirketinin idari para cezası ile cezalandırılmasına dair, Sosyal Sigortalar Kurumu Ankara Sigorta Müdürlüğünce verilen 21.6.1993 gün ve 55211 sayılı karara karşı yapılan itirazın kabulüne ilişkin, Ankara 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 12.10.1993 gün ve 1993/1009-1001 sayılı kararın,
Tüm dosya münderecatına göre, muterizin 1993 yılı (Ocak-Nisan) aylarına ait 1. dönem sigorta prim bordrosunu süresinde vermemek suretiyle 506 sayılı Yasa'nın 79. maddesine aykırılık teşkil eden eyleminde anılan Yasa'nın yürürlüğe girdiği 12.5.1993 tarihinde oluşmuş bir suçtan bahsedilmeyeceği gibi, 506 sayılı yasanın 79/1. maddesi uyarınca kuruma verilmesi gereken prim belgeleri için öngörülen yasal süre 1. dönemin bitimini takip eden Mayıs ayının son günü olan 31.5.1993 tarihinde sona erdiğinden, suç tarihinin 3910 sayılı Yasa ile değişik 506 sayılı Yasa'nın 140/C. maddesi uyarınca anılan tarih esas alınmak suretiyle belirlenmesinin yasal zorunluluk olduğu, getirilen yeni düzenleme ile de kurum tarafından işverene yapılması gereken yazılı ihtar yükümlülüğünün ortadan kaldırılmış bulunduğu gözetilmeden itirazın reddi yerine yazılı olduğu şekilde gerekçe ile kabulüne karar ittihazında isabet görülmediğinden bahisle CMUK'nun 343. maddesi gereğince bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı'nın 12.1.1994 gün ve 001089 sayılı yazılı emrine atfen C. Başsavcılığı'nın 14.1.1994 gün ve Y.E. 3902 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılmakla incelendi.
506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun değişik 79. maddesi ile bu Yasa'ya dayanılarak çıkartılmış bulunan yönetmelik hükümleri işverenlere, dört takvim ayı için çalıştırdıkları sigortalıların sigorta primleri hesabına esas tutulan kazançlar toplamını, prim ödeme gün sayılarını ve gerekli görülen diğer bilgileri gösteren dört aylık sigorta primleri bordrosunu ilgili bulunduğu dönemi takip eden ay sonuna kadar kuruma verme yükümlülüğü getirmiş olup, bu yükümlülüğe uymamanın yaptırımı aynı Yasa'nın 140. maddesinde gösterilmiştir.
Olayda, muterizin 31.5.1993 tarihine kadar kuruma vermesi gereken dört aylık sigorta prim bordrolarını süresinden sonra kuruma tevdi ettiği hususunda kuşku bulunmamaktadır.
Ancak, 506 sayılı Yasa'nın 140. maddesi 12 Mayıs 1993 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 3910 sayılı Kanun'la değiştirilmiş, bu yeni düzenleme ile para cezası miktarı ayrı bir kritere bağlanırken maddede önceden öngörülen yazılı ihtar koşulu kaldırılmış, prim bordrolarını ilgili kuruma tevdi etme süresi yönünden ise herhangi bir değişiklik yapılmamıştır.
Süreklilik gösteren Yargısal kararlar ile öğretide, yeni kanunların yürürlük tarihinden itibaren henüz teessüs etmemiş hukuki durumlar hakkında derhal uygulanacağı kuralı kabul edilmektedir.
Bu kural gereği, somut olayda dört aylık prim bordrolarını 31.5.1993 gününe kadar ilgili kuruma vermesi gereken, ancak bu yükümlülüğü süresinde yerine getirmeyen muteriz hakkında TCK.'nun kanunu bilmemek mazeret sayılmaz şeklindeki 44. maddesi hükmü ile yasal değişiklikten sonra yazılı ihtar yapılmasının mümkün bulunmaması hususu da nazara alındığında kurumca 506 sayılı Yasa'nın yükümlülük süresinin bitiminden çok önce 12.5.1993 tarihinde yürürlüğe giren 3910 sayılı Yasa ile değişik 140. maddesi uyarınca uygulama yapılmasında yasal bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Sonuç: Yukarıdaki değerlendirmeler ışığında itirazın reddi yerine kabulü ile idari para cezasının kaldırılmasına karar verilmesi yasa ve usule aykırı olup, yazılı emre atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği yerinde görüldüğünden Ankara 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 12.10.1993 gün ve 1993/1009-1001sayılı kararının CMUK.'nun 343. maddesi uyarınca aleyhe sonuç yaratmaması koşuluyla BOZULMASINA, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.1.1994 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy