(818 S. K. m. 161) (2822 S. K. m. 35)
Dava: Taraflar arasındaki, sözleşme gereği tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatınca istenilmesi ve davalı avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- 2822 sayılı Yasanın 61. maddesine göre, toplu iş sözleşmesine dayanan eda davalarında, temerrüt tarihinden itibaren en yüksek işletme kredisi faizi üzerinden temerrüt faizine hükmedilmesi gerekir. Davacı dava dilekçesinde, bu yolda istekte bulunduğuna ve dava konusu alacak toplu iş sözleşmesinden kaynaklandığına göre en yüksek işletme kredi faizine hükmetmek gerekir.
3- Mahkemece hükme dayanak yapılan toplu iş sözleşmesinin 35. maddesinde öngörülen tazminat, düzenleniş şekli itibariyle cezai şart niteliğindedir. Bu durumda mahkemece, Borçlar Kanununun 161/son maddesi uyarınca bir değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten (BOZULMASINA), davacı yararına takdir edilen 750.000 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.2.1995 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy