(2822 S. K. m. 42) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı farkının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davacının iş aktinin feshi tarihinde her yıl için isteyebileceği en çok kıdem tazminatı miktarı 3.385.188 TL. olduğu halde, bu tavan aşılarak yapılan hesaba göre hüküm kurulması doğru değildir.
Öte yandan, 2822 sayılı TİSGLK'nin 42. maddesinin 5. fıkrasına göre grevde geçen süre kıdem tazminatı hesabında dikkate alınamaz. Buna rağmen, grevde geçen 12.3.1991-01.8.1991 tarihleri arasında sürenin kıdem tazminatı hesabında dikkate alınmış olması da keza yasaya aykırıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.2.1994 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy