(506 S. K. m. 15, 26)
Dava: Davacı, iş kazasından doğan maddi ve manevi zararın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Davacı vekili, kararı temyiz etmiş ise de; daha sonra gönderdiği 9.2.1994 tarihli dilekçe ile temyizden feragat etmiş bulunduğundan, feragat nedeniyle temyiz dilekçesinin reddine.
2 - Davalının temyizine gelince:
Dava, iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, 13.5.1991 tarihinde açılmıştır.
Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, davacı 29.9.1989 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu meslekte kazanma gücünü % 12,2 oranında yitirmiştir. Davalı işveren, 6.10.1989 tarihli ibraname ile, davacıya 25.000.000 TL. maddi ve 5.000.000 TL. manevi tazminat ödemiştir.
Öncelikle belirtmek gerekir ki, manevi tazminat bir bütün olup bölünerek istenemez. Yargıtay'ın yerleşmiş içtihatları da bu doğrultudadır. Davacıya bu olay nedeniyle 5.000.000 TL. manevi tazminat ödendiğine göre, manevi tazminat isteğinin hüküm altına alınması isabetsizdir.
Öte yandan, olay 1989 tarihinde meydana gelmiş olup, o tarih itibariyle davacıya 25.000.000 TL. maddi tazminat ödenmiş ve ibraname alınmıştır. Aradan bir yıl geçtikten sonra açılan bu davada, söz konusu ibranamenin geçersiz olduğu da, iddia ve ispat olunamamıştır. Esasen bir yıllık hak düşürücü süre de geçmiştir. Ödenen miktar dikkate alındığında, olay tarihi itibariyle maddi zararın tamamen karşılandığının kabulü gerekir. Buna rağmen, söz konusu ödeme makbuz olarak nitelendirilmek suretiyle hüküm tesisi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle bozulmasına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 6.6.1994 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy