(1475 S. K. m. 13, 14 17)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatıyla ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının raporunun bitiminde 21.4.1992 günü işbaşı yaptığı, ancak 22.4.1992 günü işe gelmediği, 24.4.1992 günü ise vizite kağıdı aldığı ve fakat doktora gitmediği ve işe de gelmediği, 25.4.1992 günü de keza işyerine gelmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının işverenden izin almaksızın ve haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki gün ve hatta bir ayda üç işgünü işine devam etmediğinin kabulü gerekir. Bu nedenle İşveren İş Kanunu'nun 17/II-f maddesi gereğince iş aktini fesihde haklıdır. Böyle olunca ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin reddine karar vermek gerekirken yanlış değerlendirme ile bu isteklerin kabulü isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, 30.05.1994 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy