(818 S. K. m. 53) (1475 S. K. m. 13, 14, 17)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, fazla çalışma ve izin ücreti, hafta ve genel tatil gündelikleriyle ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- Davalı işveren savunmasında, davacı işçinin evrakta sahtekârlık yolu ile zimmetine para geçirdiğini ve bu nedenle iş akdinin haklı olarak fesh edildiğini savunmuştur. Gerçekten, davacı hakkında Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 1993/355 esasında kayıtlı bir dava açıldığı anlaşılmaktadır. BK.`nin 53. maddesine göre ceza mahkemesince delil yetersizliği nedeni ile verilecek beraat kararı bağlayıcı değil ise de, mahkumiyet kararı ve ceza davasında tespit edilen maddi olgular hukuk hakimini bağlar. Böyle olunca davacı hakkında açılan ceza davasının sonucunun ve kesinleşmesinin beklenmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden ihbar ve kıdem tazminatına hükmedilmesi doğru değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 06.06.1994 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy