(1475 S. K. m. 13)
Dava: Davacı, kıdem ve kötü niyet tazminatıyla manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının hizmet akti, işverenin ödeme güçlüğü içinde bulunması ve bir kısım işçileri işten çıkarmak zorunluluğunun doğması nedeniyle İş Kanunu'nun 13. maddesi uyarınca ihbar ve kıdem tazminatı ödenmek suretiyle feshedilmiştir. Davacı, feshin kötü niyetli olduğunu ciddi ve inandırıcı delillerle kanıtlamış da değildir. TİS'nin 53. maddesindeki emeklilik hakkını kazanmasına beş yıl veya daha az süre kalan işçilerin tensikat nedeniyle işten çıkarılamayacaklarına ilişkin hükme uyulmamış olması da feshin kötü niyetli olduğunu göstermez. Zira, bu hüküm İş Kanunu'nun 13. maddesi hükmüne aykırıdır. Bu nedenle, kötü niyet tazminatının reddine karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 23.06.1994 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy