(1475 S. K. m. 13, 14, 35, 49)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, ücret farkı, ikramiye, fazla çalışma parası ile hafta tatili ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Davacı, davalıya ait işyerinde 23.3.1988 tarihinde çalışmaya başlamış, iş akdi 13.2.1991 tarihinde İş Kanunu'nun 13. maddesine göre fesih edilmiştir. Aradan beş aya yakın bir zaman geçtikten sonra 8.7.1991 tarihinde üç ay süreli yeni bir sözleşmeyle tekrar çalışmaya başlamış, 31.10.1991 tarihinde ikinci işine de son verilmiştir. Davacının bu ikinci dönem çalışması yeni bir iş akdi olup, yazılı sözleşmede ücreti 1.205.402 TL. olarak belirlenmiştir. Böyle olunca, bu dönemin ilk çalışma döneminin devamı kabul edilerek emsal işçilerin almakta oldukları ücret baz alınıp isteklerin hesaplanması ve hüküm altına alınması doğru değildir. Bu durumda yapılacak iş sözleşmede yazılı ücret esas alınmak suretiyle alacağı hesaplamaktan ibarettir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, 30.06.1994 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy