(1475 S. K. m. 1)
Dava: Davacı, ücret farkı, ilave tediye ve ikramiye alacağıyla sosyal yardımlardan doğan alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacı, davalı idarenin zaman zaman ortaya çıkan ve süreklilik arz etmeyen hurda malzemelerin kesim, sokum ve ayıklama işlerini verdiği değişik işverenlerin yanında ve arızi olarak iş çıktıkça çalışmıştır. Bu durumda gerek çalışma biçimi, gerek görülen işin niteliği itibariyle davacının davalıya ait işyerinin işçisi olduğunun kabulü mümkün değildir. Böyle olunca İş Kanununun 1. maddesinin son fıkrası hükmünün uygulanması olanağı yoktur. Gerçekten hurda işinin tamamı bir başka işverene verilmiş olup, çalışmada bir süreklilik de söz konusu değildir. Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında, davanın reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, 26.04.1994 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy