(1475 S. K. m. 13, 14)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, fazla çalışma ve izin ücreti vergi iadesi, hafta tatili gündelikleriyle manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm temyiz itirazları ile davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2 - Davacı iş akdinin haklı sebep olmaksızın kötüniyetle fesih edildiğini ileri sürerek ihbar ve kıdem tazminatı ile kötüniyet tazminatının da hüküm altına alınmasını istemiştir.
Dosyadaki bilgi ve belgelere, dinlenen davacı tanıklarının ifadelerine ve davacının Bölge Çalışma Müdürlüğü`ne verdiği 17.7.1992 tarihli şikayet dilekçesi üzerine 31.7.1992 tarihinde iş müfettişi tarafından yapılan inceleme belgeleri içeriğine göre, bir gün sonra yani 1.8.1992 de iş akdinin fesih edildiği anlaşılmaktadır. Davacının işten çıkarıldıktan sonra 15.8.1992 tarihinden itibaren bir başka işyerinde çalışmaya başlamış olması doğaldır. Bu durumda davacının ihbar ve kıdem tazminatına ve şikayet üzerine işten çıkarılması nedeniyle de kötüniyet tazminatına hak kazandığının kabulü gerekir.
Mahkemece deliller yanlış değerlendirilerek bu isteklerin reddine karar verilmiş olması doğru değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, 5.05.1994 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy