(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, hafta ve genel tatil gündelikleri, izin ve asgari ücret farkının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2 - Davacı, dava dilekçesinde açıkça davalıya ait işyerinde kısmi süreli olarak çalışmış olduğunu belirtmiştir. Bu durumda tam gün çalışma yapıldığının kabulü ile asgari ücret farkının dikkate alınmaması gerekir. Bilirkişi raporunda davacıya ödenen aylık ücretler belirtilmiştir. Buna göre, fesih tarihindeki son ücretinin esas alınarak ihbar ve kıdem tazminatının hesaplanması, kendisine fiilen ödenen ücretin karşılığı olarak daha fazla bir hizmet yaptığı kanıtlandığı takdirde sadece fazladan yapılan çalışmalar için zamlı fazla mesai ücretinin hüküm altına alınması ve asgari ücret farkına ilişkin isteğinde red edilmesi gerekir. Zira asgari ücret, yasada yazılı tam gün çalışmanın karşılığıdır. Davacının çalışması ise, kısmi süreli bir çalışmadır.
Mahkemece bu yönler dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, 16.05.1994 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy