(1475 S. K. m. 14, 35, 41, 42)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ve izin ücretiyle hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Davacı, davalının yanında geçen hizmetinin karşılığı olan kıdem tazminatını talep etmiş bulunmaktadır.
Davalı ise davanın reddini savunmuş, mahkeme davacının isteğini kabul etmiştir.
Dosya içeriğine göre davacı 1.4.1984 de işe başlamış, 30.6.1989 tarihinde askere gitmiştir. Davalı işveren davacıya bu süre ile ilgili olmak üzere 450.000.TL. kıdem tazminatı ödemiştir, iş yasasının 14. maddesine göre, aynı kıdem süresi için birden fazla kıdem tazminatı ödenmeyeceği kurala bağlanmıştır. Oysa mahkeme bu kuralı göz önünde tutmadan anılan dönem için kıdem tazminatına hükmetmiştir.
Öte yandan davacı, davalı işveren yanında askerden döndükten sonra 28 gün süre ile çalışmıştır. Bu sürede davacının kıdem tazminatı almasına yeterli değildir. Bu hususlar göz önünde tutulmadan hüküm tesisi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.10.1995 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy