(1475 S. K. m. 14, 26, 35)
Dava: Davacı, kıdem ve vardiya tazminatı, fazla çalışma parası, hafta tatili gündeliği ile ücret farkı ve ikramiye alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Davacı davalıya ait işyerinde çalışmakta iken İş kanunu 13. maddesine göre hizmet sözleşmesi 13.2.1991 tarihinde feshedilmiştir. Aradan takriben 5-6 aya yakın bir süre geçtikten sonra bir kaç aylık süreli sözleşme ile tekrar işyerinde çalışmaya başlamıştır. Bu son çalışma 31.10.1991 tarihine kadar devam etmiş ve işine davalı tarafça son verilmiştir. Davacının bu ikinci dönem çalışması yeni bir iş akdi olup, aralarındaki yazılı sözleşmede ücreti 1.205.402 TL şeklinde belirlenmiştir. Böyle olunca bu dönemin ilk çalışma döneminin devamı kabul edilerek emsal işçilerin almakta oldukları ücret baz alınıp isteklerin hesaplanması ve hüküm altına alınması doğru değildir. Bu durumda mahkemece yapılacak iş, sözleşmede yazılı ücret esas alınmak suretiyle mevcutsa bakiye alacaklarının hesaplanmasından ibarettir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 25.10.1995 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy