(1475 S. K. m. 13, 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatıyla fazla çalışma parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- İş akdinin sona ermesi ile ilgili olarak her iki tarafın gösterdiği tanıklar dinlenmiştir. Davacı tanıkları sona erme konusunda görgüye müstenit bilgileri olmadığını açıklamıştır. Dosya içerisinde iş yerinde tutulan tutanakta davacının işyerine 20.9.1993 tarihinden 23.9.1993 tarihine kadar gelmediği belirtilmiştir. Öte yandan davalı tanıkları ayrıntılı şekilde yaptıkları açıklamalardan işyerinde işçiler arasında toplantı yapıldığı bu sırada tartışmalar çıktığını ve daha sonra davacının yarım saat kadar işyerinden ayrılacağını söylediği halde bir daha dönmediğini bildirmişler ve tutanağı doğrular biçimde anlatımda bulunmuşlardır. Her ne kadar mahkemece davalı tanıklarının işverene bağlı olmaları nedeniyle ifadelerine itibar edilmediği vurgulanmış ise de salt bu durum ifadelerine değer verilemeyeceğini göstermediği gibi, işyerindeki toplantıda işverenin bulunmadığı ve tartışmanın işçilerin kendi aralarında çıktığı anlaşılmaktadır. Böyle olunca iş akdinin haklı bir nedene dayanmaksızın davacı işçi tarafından sona erdirildiğinin kabulü ile ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin reddine karar verilmesi gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 03.11.1995 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy