(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17) (765 S. K. m. 459)
Dava ve Karar: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatıyla manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm, süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1- Dosya içerisindeki belge ve bilgilere göre, davalıya ait işyerinde meydana gelen işkazası nedeniyle davalı işveren hakkında tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu davacının yaralanmasına sebebiyet verme suçundan TCK.nun 459/2 nci maddesi uyarınca cezalandırılma isteğiyle kamu davası açıldığı, bu dava devam etmekte iken davacının şikayetçi olmadığını açıkladığı, davacının bu açıklaması dikkate alınarak iş mahkemesince maddi ve manevi tazminat istekleriyle ihbar ve kıdem tazminatı davasının reddine karar verilmiş ise de, belirtmek gerekir ki, davalı hakkında TCK.nun 459/2 nci maddesi uyarınca kamu davası açıldığına göre bu davanın görülmesi şikayete bağlı değildir. Dolayısiyle de feragat sebebiyle ortadan kaldırılamaz. Bu durumda aynı Kanunun 111 inci maddesinin uygulaması olanağı yoktur. Böyle olunca, maddi ve manevi tazminat istekleri yönünden işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.
Öte yandan, davacı işçi ihbar ve kıdem tazminatı talebinde de bulunmuştur. Bu konuda da taraflardan akdin feshiyle ilgili delilleri toplanıp araştırma, inceleme ve değerlendirme yapılarak gerekli karar verilmelidir.
Her iki konuda eksik incelemeyle yazılı şekilde isteklerin reddine karar verilmiş olması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.11.1995 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy