(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdemli işçiliği teşvik priminin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2 - Davacının temyizine gelince:
Davacı açmış olduğu bu dava ile daha önce açmış olduğu kısmi davadan bakiye kalan kıdemli işçilik primi ile birlikte bu alacak için temerrüt tarihinden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek işletme kredi faizine hükmedilmesini istemiştir. Mahkeme dava tarihinden itibaren söz konusu faize hüküm kurmuştur.
Gerçekten davacı aynı mahkemede açmış olduğu 1994/70 esas sayılı dava ile anılan isteğini dava konusu yapmakla davalıyı temerrüde düşürmüştür. O halde temerrüt tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, ikinci dava tarihinden itibaren faize karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.09.1995 gününde oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy