(2822 S. K. m. 61) (1475 S. K. m. 13, 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı ile TİS'den doğan ücret farkı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- Davacının temyizine gelince:
Hüküm altına alınan ücret ve fark ücret alacakları için 2822 sayılı Kanunun 61. maddesi uyarınca bankalarca uygulanan en yüksek işletme kredisi faizinin yürütülmesi gerekirken yasal faize karar verilmesi hatalı ise de, bu hatanın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Sonuç: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasında ücret alacağına ilişkin faizle ilgili sözcüklerin silinerek yerine ücret alacağının bankalarca uygulanan en yüksek işletme kredisi faizi ile birlikte sözcüklerinin yazılmasına ve kararın düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıdaki yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine 12.10.1995 gününde oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy