(1475 S. K. m. 13, 14)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem ve sözleşme gereği tazminat, fazla çalışma parası, izin ücreti ve ikramiye alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm temyiz itirazları ile davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- Davalı, dava konusu yapılan ihbar ve kıdem tazminatları için mahkemece tevdii mahalli tayin edildiğini ve bu alacakların tevdii mahalline yatırıldığını ve davacının da bu tazminatları ihtirazi kayıt ileri sürmeksizin aldığını savunduğu halde, bu savunma ve gösterilen delilleri üzerinde durulmaksızın, ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin hüküm altına alınması doğru değildir.
3- Kıdem tazminatı alacağı dışındaki dava konusu istekler ile ilgili olarak akdin feshi tarihinden itibaren faize karar verilmesi hatalıdır. Davacının davalı işvereni dava tarihinden önce temerrüde düşürdüğü dosyadan anlaşılamadığından anılan alacaklar için dava tarihinden itibaren faize karar verilmelidir.
4- Kabule göre de, ihbar tazminatı için % 30 yasal faize karar verilmesi gerektiği halde, mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmesi de doğru değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, 24.04.1996 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy