(HG. 18.12.1985 T. 1984/9-454 E. 1984/1073 K.) (1475 S. K. m. 26,32)
Dava: Davacı, davalı işverence yapılan kesintisinin yasal ve uygun olmadığının tespitiyle alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, istek gibi karar vermiştir.
Hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili işçinin ücretinden yapılan kesintinin haksız olduğunun tespiti ile kesilen miktarın tahsiline karar verilmesi davalı idare ise yapılan işlemin doğru olması nedeniyle davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davalı işverence zimmet açtığı ile ilgili olarak hiçbir inceleme ve araştırma yapmaksızın ve yargı kararı olmadan kesinti yapılamayacağından söz edilmek ve Hukuk Genel Kurulu Kararı'na da dayanılmak suretiyle istek hüküm altına alınmıştır.
Ancak belirtmek gerekir ki ileri sürülüş şekline göre menfi tespit davası ile birlikte alacak iddiasını da kapsamaktadır. Gerçekten davacı yapılan kesintinin haksız olduğunun tespitine de karar verilmesi talebinde bulunmuştur. Böyle bir talebin doğru olup olmadığının açılan bu davada araştırılarak sonuçlandırılmasında davacının hukuki menfaati vardır. Mahkemenin dayandığı 18.12.1985 gün 9-454/1073 sayılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na konu dava sadece istirdat-alacak isteğine ilişkin olması itibariyle olayına özgü bu davadan farklı bir niteliği bulunmaktadır. Bu hukuki ve fiili olgular karşısında işin esası incelenerek sonucuna göre karar vermesi gerekirken yazılı şekilde isteğin kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 9.5.1996 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy