(2822 S. K. m.60, 61)
Dava: Davacı, toplu taşıt kartı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı işyerinde uygulanmakta olan son dönem TİS`nin 57 nci maddesine dayanarak taşıt yardımı alacağı isteğinde bulunmuş mahkemece istek gibi hüküm kurulmuştur. TİS`nin 57 nci maddesinin konuya ilişkin ( a ) bendinde "işveren işçilerin işe geliş ve gidişleri için semt servis araçları tahsis edebilir veya araç tahsis edilmeyen birimlerdeki işler için aylık toplu taşıma kartı veya bilet verilebilir" denilmektedir. Bu bendin düzenleniş biçiminden taşıt yardımı yapılmasını işverenin takdirine bıraktığı anlaşılmaktadır. Gerçekten aynı maddenin ( b ) bendinde bir kısım işçiler için "...ulaşımı sağlanır" şeklinde buyurucu bir kurala yer verilmiş olması önceki kuralın takdiri olduğunu gösterir. Diğer yandan önceki TİS`de zorunlu şekilde taşıt yardımı yapılmasının öngörülmüş olması ve uyuşmazlık konusu TİS`i döneminde bir aylık fiilen böyle bir yardımda bulunulması farklı bir sonuca varmayı gerektirmez. TİS hukukunda düzen ilkesi gereği yeni sözleşmelerle birçok haklar tanınabileceği gibi bazı hakların uygulamadan kaldırılması da kararlaştırılabilir. Yeter ki genelde son toplu sözleşmenin öngördüğü haklar öncekinden az olmasın. Bundan başka bir aylık uygulama ile iş şartının oluştuğu da düşünülemez. Böyle olunca isteğin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 7.03.1996 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy